The next door

.. คนดี ..

หลักธรรมกำลังจะเสื่อมสูญ

ยากยิ่งที่จะเดินบนแนวทางที่ตั้งใจ

ณ ห้วงที่เวลาพัดพาเราไปไวเกินกว่าที่เราจะรู้ตัว

กรวดทรายใต้เท้าช่างแข็งกระด้างและบาดลึกจนเราไม่อยากก้าว

ชีวิตเล็กเล็กที่อยากสงบสุข ถูกกระหน่ำด้วยเสียงเย้ายวน

ยิ่งนานวันผู้คนเริ่มไม่มองหน้ากัน การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เริ่มหายตัวไปอย่างเงียบเงียบ

คงไม่ต้องพูดถึงคำว่า เสียสละ เพราะนั่นอาจจะสาบสูญไปแล้ว

มนุษย์ใช้ชีวิตอย่างยิ่งใหญ่บนดาวดวงนี้มานานเกินไป

ตักตวงทุกสิ่งอย่าง สูบสิ้นจนโลกค่อยค่อยเหี่ยวแห้ง

ถ้าออกไปมองจากนอกอวกาศ รูปพรรณของส้มผลนี้คงเหี่ยวใกล้แห้ง

เราพัฒนาสิ่งไม่มีชีวิต ที่เรียกว่า สิ่งอำนวยความสะดวก อย่างมากมาย

มาก .. จนเกินความจำเป็น

เทคโนโลยีล้ำสมัยดูดกลืนเวลาและเรี่ยวแรงเราไปโดยที่เราไม่สำเนียก

เราเริ่มจับจ่ายสิ่งที่อยากได้โดยไม่พักคิดถึงความจำเป็น

ปัจจัยสี่ถูกต่อเติมให้เพิ่มขึ้นตามแรงโหมของโฆษณา

รถ โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค ไอ้ป๊อด ..

มันจำเป็นจริง แต่ไม่ใช่สำหรับทุกคน

เราใช้งานสิ่งของที่เรามีอย่างคุ้มค่าแค่ไหน

หลายสิ่งหลายอย่างถูกจับมารวมกันในของหนึ่งชิ้น

โทรศัพท์เป็นทั้งเครื่องมือติดต่อสื่อสาร,กล้อง,ฟังเพลง,ดูทีวี,เล่นเกมส์

หรือบางทีคุณอาจจะกำลังอ่านสิ่งที่ผมเขียนนี่ผ่านมันด้วยซ้ำ

แต่คุณก็ยังอยากได้กล้อง อยากได้ไอ้ป๊อดรุ่นใหม่ที่มีความจุมหาศาล

ใส่เพลงได้เป็นพันพันเพลง .. มากขึ้นไปและมากขึ้นไปอีก

แล้วคุณก็ออกไปทำงานแล้วคุณก็ออกไปหาวิธีหาเงิน

เพื่อตอบสนอง ความอยาก ของตัวเอง

เงินพลาสติกที่สามารถใช้ได้ล่วงหน้า ทุกวันนี้เราดึงเงินของอนาคตมาใช้กันไปคนละเท่าไรแล้ว

ตัวเลขพวกนั้น .. คงไม่เกินไปถ้าผมจะพูดว่า บางทีตายไปแล้วอาจจะยังใช้หนี้ไม่หมด

เรากำลังตกเป็นทาสของเทคโนโลยี เรากำลังตกเป็นเหยื่อของโฆษณา

เราพากันมาไกล และเร็วเกินไป

ที่สำคัญเรากำลังหลงทาง

ยุคต่อไปคนจะกินอาหารเม็ดแบบเม็ดเดียวอิ่ม

หัวจะโตขึ้น ผิวหนังจะเผือดซีดเพราะไม่อาจออกมาโดนแสงแดดที่มีรังสีทะลุทะลวงได้

ขาจะเป็นอวัยวะที่มนุษย์ใช้น้อยลง แขนจะใหญ่ขึ้น

จมูกอาจจะหดสั้นและเล็กลงเพื่อรองรับจำนวนออกซิเจนที่น้อยลง

ปากกลายเป็นสิ่งที่จำเป็นน้อยลงเพราะเราจะสื่อสารกันผ่านคีย์บอร์ด

และแน่นอน หัวใจจะหายไป เพราะมันเป็นอวัยวะที่ไม่จำเป็นอีกเลย ..

:)